Archive for the ‘การบริหารงาน’ tag

ตามดูตัวเลขงบประมาณ   no comments

 

สำหรับโครงการสร้างอ่างเก็บน้ำหากเป็นอ่างขนาดเล็กความจุไม่เกิน 100 ล้านลูกบาศก์เมตร หรืออยู่ในพื้นที่ชลประทานเกิน 80,000 ไร่ ก็ไม่ต้องทำรายงานผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อม (อีไอเอ) ตามที่สำนักงานนโยบายและแผนสิ่งแวดล้อม (สผ.) กำหนด

 

“ในทั้งหมดนี้ ส่วนใหญ่อยู่ในแผนของกรมชลประทานอยู่แล้ว มีบางส่วนที่เป็นอ่างขนาดเล็ก ๆ สามารถก่อสร้างได้ทันที มีประมาณ 5-6 แห่ง เช่น น้ำปาด แม่วงก์ก็น่าจะใกล้แล้ว เพราะอยู่ระหว่างขั้นตอนการทำอีเอไอ”

 

ITD เสนอแค่ 18 แห่ง

 

แหล่ง ข่าวจากกลุ่มบริษัท อิตาเลียนไทย-พาวเวอร์ไชน่า กล่าวว่า กลุ่มบริษัทเสนอสร้างอ่างเก็บน้ำตามโมดูล 5 จำนวน 18 แห่ง เพื่อให้อยู่ในงบประมาณ 50,000 ล้านบาท มีความจุกักเก็บน้ำรวมเกินจากที่ทีโออาร์กำหนด คืออยู่ที่ 1,500 ล้าน ลบ.ม. ส่วนที่ตัดออกมีอ่างเก็บน้ำห้วยน้ำเฮี้ย อ.หล่มเก่า จ.เพชรบูรณ์ อ่างเก็บน้ำคลองวังเจ้า ต.โกสัมพี อ.โกสัมพี จ.กำแพงเพชร อ่างเก็บน้ำในลุ่มน้ำอื่น ๆ โดยมองว่าไม่มีความจำเป็น ทั้งนี้ใน 18 แห่งนี้อยู่ในตำแหน่งตามทีโออาร์กำหนด จะมีขยับบ้างแต่ไม่ส่งผลกระทบมากนัก เพื่อให้อยู่ในวงเงินที่จำกัด ด้านการเก็บกักน้ำโดยรวมอ่างเก็บน้ำจะจุน้ำได้น้อยเพราะเป็นอ่างขนาดเล็ก เพื่อลดผลกระทบ เช่น อ่างเก็บน้ำลุ่ม

 

แหล่งข่าวจากคณะกรรมการบริหารจัดการน้ำและอุทกภัย (กบอ.) เปิดเผย “ประชาชาติธุรกิจ” ว่า นอกจากโมดูล 5 การจัดทำทางผันน้ำ (ฟลัดเวย์) พื้นที่ฝั่งตะวันออกและตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา มูลค่า 153,000 ล้านบาท หนึ่งในโครงการลงทุนก่อสร้างระบบป้องกันน้ำท่วมระยะยั่งยืน วงเงินลงทุนรวม 3 แสนล้านบาท ที่ได้รับความสนใจจากผู้เข้าประมูลน้ำแล้ว โมดูล A1 การสร้างอ่างเก็บน้ำ มูลค่า 50,000 ล้านบาท ก็ได้รับความสนใจไม่แพ้กัน โดยโมดูลดังกล่าวมีผู้เข้าร่วมชิงประมูล 2 ราย คือ บริษัท โคเรีย วอเตอร์ รีซอสเซส คอร์ปอเรชั่น (เค.วอเตอร์) และกลุ่มบริษัท อิตาเลียนไทย-พาวเวอร์ไชน่า

ทั้งนี้ ทีโออาร์กำหนดให้สร้างอ่างเก็บน้ำขนาดความจุเก็บกักประมาณ 1,300 ล้านลูกบาศก์เมตร ในพื้นที่ลุ่มน้ำปิง ยม น่าน สะแกกรัง และป่าสัก เพื่อบริการจัดการน้ำการชลประทาน โดยเน้นการป้องกันน้ำท่วม ค่าก่อสร้างไม่เกิน 50,000 ล้านบาท จำนวน 21 แห่ง ให้แล้วเสร็จใน 5 ปี โดยตัดโครงการแก่งเสือเต้นออก เน้นสร้างอ่างพื้นที่ลุ่มน้ำยมตอนบน-ตอนล่างแทน

เปิดจุดสร้าง 23 อ่างเก็บน้ำ

ประกอบด้วย 1.อ่างเก็บน้ำในลุ่มน้ำยม 8 แห่ง ที่ ต.เตาปูน อ.สอง จ.แพร่, แม่น้ำยมตอนบน ต.สะเอียบ อ.สอง จ.แพร่, แม่ตีบ ต.แม่ตีบ อ.งาว จ.ลำปาง, แม่อ้อน 2 ต.บ้านอ้อน อ.งาว จ.ลำปาง, ห้วยโป่งผาก ต.เวียงมอก อ.เถิน จ.ลำปาง, แม่แลง ต.เวียงต้า อ.ลอง จ.แพร่, น้ำงิม ต.งิม อ.ปง จ.พะเยา และอ่างเก็บน้ำในลุ่มน้ำสาขาของลุ่มน้ำยมที่เหมาะสม

2.อ่างเก็บน้ำแม่วงก์ ต.แม่เลย์ อ.แม่วงก์ จ.นครสวรรค์ 3.อ่างเก็บน้ำแม่แจ่ม ต.แม่นาจร อ.แม่แจ่ม จ.เชียงใหม่ 4.อ่างเก็บน้ำคลองวังชมพู ต.ชมพู อ.เนินมะปราง จ.พิษณุโลก 5.อ่างเก็บน้ำแม่ขาน ต.น้ำบ่อหลวง อ.สันป่าตอง จ.เชียงใหม่ 6.อ่างเก็บน้ำที่น้ำปาด ต.ฟากท่า อ.ฟากท่า จ.อุตรดิตถ์ 7.อ่างเก็บน้ำคลองสวนหมาก ต.โป่งน้ำร้อน อ.คลองลาน จ.กำแพงเพชร 8.อ่างเก็บน้ำห้วยตั้ง ต.ป่าพลู อ.บ้านโฮ่ง จ.ลำพูน 9.อ่างเก็บน้ำคลองขลุงล่าง ต.คลองลานพัฒนา อ.คลองลาน จ.กำแพงเพชร 10.อ่างเก็บน้ำห้วยฉลอม ต.ท้องฟ้า อ.บ้านตาก จ.ตาก 11.อ่างเก็บน้ำห้วยพังงา ต.บ้านฝาย อ.น้ำปาด จ.อุตรดิตถ์

12.อ่างเก็บน้ำห้วยท่าพล ต.ท่าพล อ.เมือง จ.เพชรบูรณ์ 13.อ่างเก็บน้ำสมุน อ.เมืองน่าน จ.น่าน 14.อ่างเก็บน้ำห้วยน้ำเฮี้ย อ.หล่มเก่า จ.เพชรบูรณ์ 15.อ่างเก็บน้ำคลองวังเจ้า ต.โกสัมพี อ.โกสัมพี จ.กำแพงเพชร และ 16.อ่างเก็บน้ำในลุ่มน้ำ

“ในการยื่นข้อเสนอทางเอกชนจะต้องมีการปลูกป่าทดแทนพื้นที่ป่าถูกน้ำท่วมอย่างน้อย 3 เท่าของพื้นที่ เป็นการชดเชยพื้นที่ที่นำมาสร้างอ่างเก็บน้ำให้กับกรมอุทยาน เพราะที่ตั้งสร้างอ่างส่วนใหญ่เป็นพื้นที่อุทยาน รวมถึงจ่ายค่ารื้อย้ายค่าปลูกป่า ค่าบำรุงรักษาต่อเนื่อง 3 ปีในอัตราเฉลี่ยประมาณ 6,800 บาทต่อไร่” แหล่งข่าวจาก กบอ.กล่าวและว่า

 

น้ำยมตอนบนต้องเก็บความจุได้ประมาณ 700-800 ล้าน ลบ.ม. แต่เก็บได้ 100 ล้าน ลบ.ม. ส่วนแม่น้ำยมตอนล่างต้องเก็บได้ 1,300 ล้าน ลบ.ม. จะเก็บได้จริงแค่ 600 ล้าน ลบ.ม. หรืออ่างเก็บน้ำแม่วงก์ก็เก็บได้ 258 ล้าน ลบ.ม. แต่จะเพิ่มระบบการจัดการน้ำ เช่น ติดตั้งเครื่องมือ

“ดูแล้วที่น่าจะทำได้เลยคือ อ่างเก็บน้ำแม่อ้อน 2 และแม่แลง เพราะกรมชลฯทำขั้นตอนผลกระทบสิ่งแวดล้อมเบื้องต้นหรือไออีอี อ่างเก็บน้ำแม่วงก์ เพราะกำลังทำอีไอเอเปิดรับฟังความคิดเห็นประชาชน เราไม่ต้องทำอีไอเอใหม่ เป็นต้น”

เค.วอเตอร์นำเทคโนโลยีมาเสริม

แหล่งข่าวจากบริษัท เค.วอเตอร์ กล่าวว่า โครงการสร้างอ่างเก็บน้ำนั้น บริษัทเสนอรูปแบบตามที่กรมชลประทานศึกษาไว้ และผลการประเมินราคาก่อสร้างอยู่ในวงเงิน 50,000 ล้านบาท ทั้ง 23 โครงการ แยกเป็น 3 กลุ่ม คือ 1.โครงการที่ผ่านอีไอเอแล้ว จะเสนอรูปแบบวิธีการก่อสร้างให้ทันสมัยจากประเทศเกาหลีใต้มาก่อสร้าง เพื่อให้รวดเร็วและกระทบต่อประชาชนในพื้นที่ให้น้อยที่สุด แต่ยึดตามแบบเดิมของกรมชลประทาน

2.กลุ่มโครงการที่บริษัทแนะนำว่าควรจะสร้าง เมื่อดูว่าสามารถบริหารจัดการน้ำได้ผล ซึ่งจะมีแบบและศึกษาไว้เบื้องต้นจะต้องทำอีไอเอเพิ่ม และ 3.กลุ่มเสนอแนะให้สร้างเพิ่ม

แหล่งข่าวจาก กบอ.กล่าวเพิ่มเติมว่า ขณะนี้คณะกรรมการอยู่ระหว่างตรวจสอบเอกสารคุณสมบัติของทั้ง 4 กลุ่ม ว่าจัดเตรียมเอกสารครบถ้วนหรือไม่ในแต่ละโมดูล เช่น หลักประกันซอง หลักฐานการจดทะเบียนบริษัท การมอบอำนาจ เป็นต้น ที่มายื่นประมูลบริหารจัดการน้ำทั้ง 9 โมดูล วงเงินลงทุน 291,000 ล้านบาท

ประกอบด้วย 1.บริษัท โคเรีย วอเตอร์ รีซอสเซส คอร์ปอเรชั่น (เค.วอเตอร์) 2.กลุ่มบริษัทอิตาเลียนไทย-พาวเวอร์ไชน่า 3.กลุ่มบริษัทค้าร่วมล็อกซเล่ย์ และ 4.กิจการร่วมค้าซัมมิท เอสยูที

“กลุ่มไหนเตรียมเอกสารมายื่นไม่ครบจะถูกตัดสิทธิ์ แต่เพราะเอกสารมีมากจะใช้เวลาตรวจสอบสักระยะหนึ่ง คาดว่าจะแล้วเสร็จและทราบผลในสิ้นเดือนพฤษภาคมนี้ และประกาศผลผู้ชนะประมูลทันในวันที่ 4 มิถุนายนนี้” แหล่งข่าวกล่าว

บทเรียนด้านการเงิน   no comments

“สวัสดิ์ หอรุ่งเรือง” อดีตเจ้าพ่อวงการเหล็ก ที่เคยติด 1 ใน 500 มหาเศรษฐีระดับโลก จากการจัดอันดับของนิตยสารฟอร์บส ผู้บุกเบิกก่อตั้ง บมจ.นครไทยสตริปมิล (NSM), บมจ.เอ็น.ที.เอส สตีล กรุ๊ป (NTS), บมจ.เหมราชพัฒนาที่ดิน (HEMRAJ) ฯลฯ ได้เล่าย้อนเรื่องราวในอดีตที่เคยเป็นผู้โชคร้ายจากวิกฤตค่าเงินอย่างแท้ จริงเมื่อปี 2540

โดยนับตั้งแต่ปี 2540 ที่เข้าสู่ช่วงวิกฤตการณ์ทางการเงิน มีการลอยตัวค่าเงินบาท จากที่กำหนดอัตราคงที่ระดับ 26 บาท/ดอลลาร์ หลังลอยตัวทำให้เงินบาท “อ่อนค่า” สุดที่ 52 บาท/ดอลลาร์นั้น เป็นผลให้เขาต้องแบกภาระหนี้เงินกู้จากต่างประเทศจำนวนมหาศาลกว่าแสนล้านบาท เพียงชั่วข้ามคืน และในท้ายที่สุดจึงต้องทยอยขายหุ้นทั้งจาก NTS และ NSM ออกไป เพื่อล้างหนี้บางส่วน

“เมื่อก่อนผมเจ็บหนักจากค่าบาทอ่อน หนี้สินเพิ่มขึ้นจนต้องขายหุ้นออกจากบริษัทที่มีหนี้ส่วนตัวที่ค้ำประกันบริษัทนั้น

บริษัท นี้ ผมก็ใช้วิธียอมเป็นบุคคลล้มละลายตั้ง 3 ปี และเพิ่งจะหลุดพ้นจากสภาวะล้มละลายมาเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ปี”54 ที่ผ่านมา ทั้งหมดนี้เป็นบทเรียนจากการทำธุรกิจข้ามชาติที่ต้องจดจำเลย เพราะมันข้ามชาติแบบที่ทำชาตินี้ ใช้ชาติหน้าจริง ๆ” สวัสดิ์กล่าว

ใน ภาวะ “เงินบาทแข็งค่า” กำลังเป็นประเด็นร้อนที่ทั้งรัฐบาลและผู้ประกอบการส่งออกไทยต่างวิตกกังวล อย่างมาก และพยายามหาทางออกที่ดีที่สุดนั้น ในมุมของ “สวัสดิ์ หอรุ่งเรือง” กลับไม่ได้รู้สึกว่า “เงินบาทแข็ง” จะเป็นเรื่องที่น่ากลัว เพราะวันนี้เขาได้ก้าวผ่านมรสุมหนี้ “แสนล้านบาท” มาแล้ว
อย่าง ไรก็ตาม แม้สถานการณ์ในปัจจุบันจะกลับข้างเป็นทิศทางเงินบาท “แข็งค่า” แต่ “สวัสดิ์” มองว่า จากประสบการณ์ที่ผ่านมา ทำให้ตนสามารถบริหารจัดการกับปัญหา “ค่าเงิน” ได้ดีขึ้น

โดยแนะนำว่า หากเป็นในระดับของ “ผู้ประกอบการ” โดยเฉพาะด้านธุรกิจส่งออก ควรทำประกันความเสี่ยงค่าเงินล่วงหน้า (เฮดจิ้ง) ให้มากที่สุด และไม่ควรเก็งกำไรค่าเงิน เพราะไม่มีใครสามารถยืนยันได้ว่าทิศทางค่าเงินบาทจะเป็นอย่างไร จึงจำเป็นต้องปิดความเสี่ยงไว้ก่อน ไม่เช่นนั้นก็อาจเกิดความเสียหายเหมือนที่เขาเผชิญเมื่ออดีต อีกด้านหนึ่ง หากธุรกิจใดที่ใช้กำลังการผลิตมากแล้ว ก็ควรอาศัยจังหวะที่ได้เปรียบด้านค่าเงินนี้นำเข้าเครื่องจักรจากต่างประเทศ ซึ่งจะทำให้มีต้นทุนถูก และพร้อมรองรับต่อการขยายธุรกิจในอนาคตได้

“ใน อดีต ผมผิดพลาดที่ไม่ได้ทำเฮดจิ้งค่าเงินไว้ แต่ถ้าเป็นผมในตอนนี้ ผมจะไม่เสี่ยงกับเรื่องค่าเงินเลย เพราะไม่มีใครบอกได้ว่าความผันผวนของมันจะเป็นอย่างไร ดังนั้นผมจะเฮดจิ้งให้มากที่สุด โดยคำนวณไว้ก่อนเลยว่าจะคิดกำไรเท่าไหร่จากสินค้า เอากำไรเท่าที่ควรจะเป็นจากการขายเท่านั้น” สวัสดิ์กล่าว

ไม่เพียง เท่านี้ “สวัสดิ์” ยังแนะนำไปถึง “รัฐบาล” ด้วยว่า ในภาวะที่เศรษฐกิจทั่วโลกกำลังเผชิญความท้าทายครั้งสำคัญ จนต้องใช้นโยบายการเงินและการคลัง คือ ทั้งลดดอกเบี้ย และพิมพ์ธนบัตร เพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจนั้น รัฐบาลไทยควรจะเร่งสร้างกำลังซื้อจริงด้วยการดำเนินโครงการสาธารณูปโภคต่าง ๆ ตามที่วางแผนไว้

พร้อมทั้งควรลดการใช้ “นโยบายประชานิยม” ที่เพิ่มกำลังซื้อได้ในระยะสั้น เช่น โครงการรถคันแรก ซึ่งช่วยได้เพียงคนบางกลุ่ม และทำให้เกิดปัญหาด้านขนส่งมวลชนเพิ่มขึ้น โดยหากยังคงทำต่อเนื่องก็อาจจะทำให้ประเทศไทยต้องตกอยู่ในสถานการณ์ลำบาก เช่นเดียวกับประเทศในยุโรปที่ได้รับบทเรียนมาแล้ว

นี่คือเสียงสะท้อนจาก “สวัสดิ์ หอรุ่งเรือง” อดีตลูกหนี้ที่ถ่ายทอดบทเรียนราคาแพงให้แก่ผู้ประกอบการรับมือ

การซื้อหุ้น Apple   no comments

Posted at 12:52 pm in การทำธุรกิจ

เงินสดของ Apple มีการจัดการโดยกองทุนป้องกันความเสี่ยงของตัวเอง Braeburn ทุนจากชานเมืองที่เงียบสงบของเรโน, เนวาด้า มากของเงินของ Apple ถูกขังอยู่ในต่างประเทศการปกป้องจาก taxman สหรัฐที่จะเรียกร้องตัด 35% เป็นเงินที่จะส่งตัว แต่ก็สามารถลงทุนที่บ้าน แอปเปิ้ลรายงานทางการเงินแสดงมันถือ $ 21bn ของหนี้รัฐบาลสหรัฐ – รวมมากมายสำหรับนักลงทุนภาค เอกชนเดียว รัฐบาลต่างประเทศชอบการลงทุนในหลักทรัพย์สหรัฐ แต่แอปเปิ้ลเป็นเจ้าของมากกว่า $ 19bn จัดขึ้นโดยมาเลเซียและเพียง $ 4BN น้อยกว่าสเปน

หมวดหมู่แอปเปิ้ลลงทุนที่ใหญ่ที่สุดของ บริษัท หลักทรัพย์ มันมี $ 44.5bn ในหุ้นของ บริษัท มากกว่าทั้ง $ 39bn จัดการโดยกลุ่มชายกองทุนป้องกันความเสี่ยงที่ใหญ่ที่สุดของสหราชอาณาจักร นอกจากนี้ยังเป็นผู้ถือใหญ่ของหนี้ของประเทศอื่นด้วย $ 7BN ลงทุนในหลักทรัพย์ในต่างประเทศอธิปไตย

ไม่ ค่อยมีใครรู้จักที่ บริษัท แอปเปิ้ลมีการลงทุนบางครั้งเจ้าของเงินเดิมพันที่มีขนาดใหญ่พอที่จะประกาศ: แอปเปิ้ลเป็นนักลงทุนก่อตั้งใน ARM ออกแบบชิปอังกฤษ แต่ได้ขายหมดและเป็นเจ้าของ 9% จาก Hertfordshire ตามจินตนาการเทคโนโลยีซึ่งออกแบบวิดีโอ และชิปเสียง

Braeburn ไม่ยื่นบันทึกที่มีผู้ควบคุมการลงทุนในตลาดหุ้นอเมริกันหรือที่ปรึกษาการลง ทุนลงทะเบียนการเปิดเผยข้อมูลเกี่ยว; มันไม่ปรึกษาอิสระ แต่ในส่วนของ บริษัท เอกชน

Einhorn ซึ่งทุนกองทุนเฮดจ์ฟัน Greenlight หุ้นแอปเปิ้ล 1.3m – 0.12% ของ บริษัท กล่าวว่าชง iPhone และ iPad มีปัญหา “เงินสด” ว่าควรแก้โดยการจ่ายเงินเพิ่มเติมให้กับนักลงทุน เขากล่าวว่าแอปเปิ้ลเป็น “บริษัท พิเศษ [กับ] ผลิตภัณฑ์พิเศษและโอกาสพิเศษ” และเสริมว่าเขาเป็น “อย่างกระตือรือร้นเกี่ยวกับสต็อก”

“แต่ เราจะมีคำแนะนำไม่กี่ที่จะเป็นวิธีที่จะช่วยให้ผู้ถือหุ้นทำเงินได้มากกว่า ในขณะที่ให้แอปเปิ้ลที่จะไล่ตามของแผนของมัน” เขาบอก Bloomberg ทีวี

Einhorn บอกว่าเขาเข้าใจว่าแอปเปิ้ลต้องการที่จะทำให้แน่ใจว่ามันมีเงินสดสำรองขนาด ใหญ่เพราะ “เวลาที่ยากลำบาก” มันได้รับการผ่านในอดีต แต่ เขาบอกว่าภูเขาเงินสดของ Apple – ซึ่งเป็นเพียง 3.7m £น้อยกว่าผลิตภัณฑ์มวลรวมของประเทศนิวซีแลนด์และครั้ง 23 มูลค่าตลาดของ Marks & Spencer – ได้เติบโตขึ้นมามีขนาดใหญ่เกินไป

บริษัท ควรลดเงินสดโดยให้ไปหุ้นที่ต้องการด้วยอัตราผลตอบแทนที่ยั่งยืน 4% หุ้นบุริมสิทธิเป็นลูกผสมของหนี้และตราสารทุนที่จ่ายเงินปันผลปกติ แต่มีสิทธิออกเสียงลงคะแนนไม่

เจ้าสัวกองทุนป้องกันความเสี่ยงกล่าวว่าเขาได้รับการอภิปรายความคิดของเขากับแอปเปิ้เป็นเวลาหลายเดือน แต่ บริษัท ปฏิเสธมัน Greenlight กล่าวว่า Apple ได้ตกลงที่จะหารือเกี่ยวกับแผน Einhorn อีกครั้ง แต่หลังจากกองทุนป้องกันความเสี่ยงเริ่มดำเนินการตามกฎหมายกับการเปลี่ยน แปลงที่เสนอให้เช่าแอปเปิ้ลซึ่ง Einhorn กล่าวว่า “ไม่จำเป็นกำหนดความยืดหยุ่นของคณะกรรมการการกระจายหุ้นที่ต้องการเป็นวิธี การปลดล็อคมูลค่าผู้ถือหุ้น”

Einhorn เขียนจดหมายเปิดให้ผู้ถือหุ้นแอปเปิ้ลอื่น ๆ หลายคนได้เรียกแล้วกับ บริษัท ที่จะกลับเงินสดให้แก่ผู้ถือหุ้นกล่าวว่า. “เราเข้าใจว่าหลายของผู้ถือหุ้นเพื่อนของเราร่วมแห้วของเรากับแอปเปิ้ลของ นโยบายการจัดสรรทุนแอปเปิ้ลมี $ 145 (£ 107) ต่​​อหุ้นของเงินสดในงบดุล. เป็นผู้ถือหุ้นนี้เป็นเงินของคุณ. ”

แอปเปิ้ลล่าสุดปีเริ่มจ่ายเงินปันผลเป็นครั้งแรกตั้งแต่ปี 1995 และมุ่งมั่นที่จะซื้อกลับ $ 10bn มูลค่าของหุ้นกว่าสามปี ปี เตอร์ออพกรรมการการเงินของ Apple ได้กล่าวว่า บริษัท “อย่างต่อเนื่อง” ประเมินโอกาสของการกลับเงินสดมากขึ้นต่อผู้ถือหุ้นและ “เราจะทำสิ่งที่เราคิดว่าอยู่ในความสนใจที่ดีที่สุดของผู้ถือหุ้นของเรา”

Toni Sacconaghi นักวิเคราะห์ที่ฟอร์ดสเตนกล่าวว่า “มีความเชื่ออย่างกว้างขวางว่าแอปเปิ้ลไม่จำเป็นต้องสะสมเงินสดมากขึ้นและ ควรจะก้าวร้าวมากขึ้นในการกลับเงินสด

“ผม เชื่อว่าแอปเปิ้ลควรจะดูเพื่อใช้หนี้ในอัตราที่ต่ำมากและเพิ่มขึ้นอย่างมาก เงินปันผล. คนอื่นเชื่อว่าแอปเปิ้ลควรจะกลับเงินสดมากขึ้นผ่าน buybacks. ความจริงก็คือสำหรับ บริษัท ที่จะมี $ 137bn และจะเพิ่ม $ 40bn ปี ทำลายคุณค่าทางเศรษฐกิจสำหรับผู้ถือหุ้น “เขาบอกซีเอ็นบีซี